melankoli : Kendi cümleleri şunlar...

" bende sana yetecek kadar ben kalmadı "

" sorular sessizliğe ısınınca kelimeler anlamını yitirirmiş yitik bir cümleyim şimdi unutulmaya yüz tutan yürek diliyle söylenen söylendiği anda unutulan "

" ben bende değil sende de hem sen hem ben ben hem benimim hem de senin sen de benim bir öyle garip hale bugün geldim ki sen benmisin bilmiyorum, ben mi senim "

" bir kelebeğin ömrü kadardır güzel şeylerin sonu ve hayat ta güzeldir aslında. "

" cezayı defterlerimizden silmeliyiz ki korkmasın suçlular kucaklaşmaya şefkati yürek sayfalarına yazmalı ki melekler bizi kıskansın süslenmeliyiz gelinler gibi gönlünü bize açan her misafiri kapıda karşılamak için "

" git gide çölleşen duygularımızda yarınlara umut bugünlerimize bir nefes arıyoruz. sırf mutlu olabilmek için yabandan mutlulukları yıkıp yerine yenisini yapıyoruz "

" hayat bazen fena koyar; yerde adım adım sürüklediğin ç'akıl taşını gönüle siper eder, attığı çizik, attığı kazık, attığı yazık tüm ziyanlara bedellenir, bir tek o koyar! "

" ( parantez içinde mutluluklar yaşıyorum ) hep aynı cümlenin devamı gibi aralarına virgüller koyarak, ya da sonuna bir ünlem işareti ! "

" biz üç kişiydik ben,sevdiğim ve ilişkimiz. beni sevdigime bağlayan ilişki bir zaman sonra beni sevdigimden ayirdi "

" bak yine harbe soktun beni kendimle savaşıyorum aşk ile bağlılık yeminleri verdiğin sözler ölürümde bırakmam deyişin hepsi yalan mıydı sonunda kötülük kazandı zafer çığlıkları atıyorlar sevgi sığınağımızda çöktü be kalpsiz seni kaderinle yalanlarınla allah’sızlığınla başbaşa bırakıyorum "