unutma goün asıl rengi mavidir en kör gece bile sabahtır son anda kalbin aglasada gülümse inadına düşler takıp saçlarına yürü rüzgarlara o pembe gül yüzünü kederle soldurma daldakı son yaprak gıbı sarıl hayatına gecerken acılardan gülmeyı unutma fırtınalara dırenmektır bırazda yasamak kurdugun hayallerı yamurlar yıksada sen yeterkı ümit et hayat döner sana...